Avrupa’da Hangi Alanda Birinciyiz?

Koşuda mı? Güreşte mi? Futbolda mı? Bilimde mi? Olimpiyatlarda mı? Hayır! hayır! Tahmin ettiğiniz gibi boş konuşmada, telefonla konuşmada Avrupa birincisi olduk. Şimdi sevinelim mi? Gurur mu duyalım? Yoksa üzülelim mi? Takdiri size bırakıyorum…

 

Ne ilimde, ne  olimpiyatlarda…

Koşuyoruz be aynı saflarda.

Eksik olmaz  her zaman hatta.

Tabi birinciyiz konuşmada, lafta…

 

Telefonlar düşmez ki elden,

Güzel konuşma eksik olmasın dilden.

Biz geri kalır mıyız yabancı elden?

Ayıp ettin birincilik gider mi bizden?

 

Kahvelerde otururuz masalarda,

Oturup saatlerce konuşmada,

Boş işlerin olduğu her aşamada,

Merak etmeyin birinciyiz bu dalda…

 

Boş işlerde tabi olursa gözümüz,

Hiçbir dalda gülmez ki  yüzümüz,

Yalnız çok temizdir özümüz.

Bundan sonra altın olsun sözümüz.

 

Çünkü altından değerlidir sözler,

Yalan söylemez bakan gözler.

Biz Türkler geçmişi, tarihi özler.

İnanın, birinciliğe hasret kaldık bizler.

 

Koşuda mı? Güreşte mi? Futbolda mı? Bilimde mi? Olimpiyatlarda mı?

 

Hayır! hayır! Tahmin ettiğiniz gibi boş konuşmada, telefonla konuşmada Avrupa birincisi olduk. Şimdi sevinelim mi? Gurur mu duyalım? Yoksa üzülelim mi? Takdiri size bırakıyorum.

 

Bunda gururlanacak, sevinecek bir durum yok sözlerinizi duyar gibi oluyorum. Haklısınız da. Nerede bir boş iş, boş konuşma var ise bizler  onlarda birinci oluyoruz. Cep telefonu çıktı çıkalı telefonla konuşma yemek yemeden, su içmeden daha önemli hale geldi. Tüfek icat oldu, mertlik bozuldu diyen muhterem bugün görse  ortalığın durumunu, aynı dizeleri cep telefonu için söylerdi herhalde, insanların birbirlerinin arkasından konuşmaktaki mahareti bellidir. Yüz yüze olmadığımız zaman bir şekilde daha rahat hareket ediyoruz, söyleyemediklerimizi bırakmıyoruz. Karşı karşıya olunca yüzümüzü kızartacak sözlerden çekiniyor ama cep telefonu ile konuşmada yutkunmamıza neden olacak, boğazımıza düğümlenecek ne varsa hepsini çekinmeden söylüyoruz.

 

Herkesin elinde; küçüğünde- büyüğünde, gencinde-yaşlısında cep telefonu var, gerekli gereksiz karşıdaki kişiyi arar, boş boş konuşur, daha cep telefonunun yeni versiyonu çıkmadan siparişini verir, evinde belki de yiyecek  ekmeği,akşam yemeği yok ama cep telefonuna baktığınız zaman en lüksünden alıp taşır, konuşmada da işverenlerin konuşmasından çok konuşur. Bilmiyor ki çok konuşanın çok yanılacağını, cep telefonunun sağlığa ne kadar zararlı olduğunu…

 

Atalar iki dinle bir söyle demiş, biz iki söyleyip bir dinliyoruz. Evden çıkarken annesiyle telefonla konuşan bay ve bayanlar, evin kapısına gelmiş eşiyle konuşan bay ve bayanlar, 5 metre aralıklı duran arabalarının başında birbirleriyle konuşan insanlar, tuvalette konuşan bay ve bayanlar… Daha neler neler…  En kötüsü de otomobil kullanırken konuşanlar…

 

Boş boş konuşuyoruz… Ancak boş boş konuşmada  birinci oluyoruz. Sporda, olimpiyatlarda, eğitimde, icraatta, işsizlik oranlarında, dürüstlükte, çalışmada… Acaba kaçıncı oluyoruz?

 

Hasan KAYA

Eğitimci-Şair Yazar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir